Czasownik "to be" ("to be or not to be...")

Budowanie twierdzeń

	I am - Ja jestem You are - Ty jesteś He / she / it is - On / ona / ono jest We are - My jesteśmy You are - Wy jesteście They are - Oni są

np.: I am a student. You are a teacher. She is a manager. They are soldiers. We are clerks.

Budowanie pytań
(pytania budujemy poprzez inwersję podmiotu i orzeczenia)

	Am I? - Czy jestem? Are you? - Czy jesteś? Is he / she / it? - Czy on / ona / ono jest? Are we? - Czy jesteśmy? Are you? - Czy jesteście? Are they? - Czy oni są?

np.: Am I a student? Are you a teacher? Is she a manager? Are they soldiers? Are we clerks?

Budowanie przeczeń
(przeczenia budujemy dodając do orzeczenia zdania słówko "not")

	I am not - Ja nie jestem You are not - Ty nie jesteś? He / she / it is not - On / ona / ono nie jest We are not - My nie jesteśmy You are not - Wy nie jesteście They are not - Oni nie są

np.: I am not a student. You are not a teacher. She is not a manager. They are not soldiers. We are not clerks.

W mowie nieformalnej oraz potocznej zazwyczaj używamy skrótów podmiotu z orzeczeniem.

Formy skrócone:

	I am = I'm (I'm a boy) You are = You're (You're from Poland) He is = He's (He's a policeman) She is = She's (She's guilty) It is = It's (It's an egg) We are = We're (We're from the USA) You are = You're (You're too fast for me) They are = They're (They're from Poland) I am not = I'm not (I'm not a student) You are not = You aren't (You aren't from Poland) He is not = He isn't (He isn't a policeman) She is not = She isn't (She isn't guilty) It is not = It isn't (It isn't my car) We are not = We aren't (We aren't from the USA) You are not = You aren't (You aren't my parents) They are not = They aren't (They aren't black)

Niektóre formy przeczące mogą mieć dwa rodzaje skrótów: She isn't albo She's not Obie formy są poprawne i używane.

Zasady używania przedimków nieokreślonych "a / an"

Przedimki nieokreślone "a / an" stawiamy w języku angielskim przed wszystkimi rzeczownikami, które spełniają poniższe kryteria:

1. Są w liczbie pojedynczej
   np.: a boy, a car, a flat (ale w liczbie mnogiej: boys, cars, flats)
   
   
2. Są policzalne
   np.: a girl, a year, an apple (ale water, salt, coffee, tea - bo to tak zwane rzeczowniki niepoliczalne)
   
   
3. Pojawiają się przed rzeczą, o której mówimy po raz pierwszy i która jest nieznana odbiorcy.

Kiedy "a" a kiedy "an"?

To ważne pytanie. Oba słówka niczym się nie różnią poza jedną rzeczą:
Słówko "a" stawiamy przed rzeczownikami, które w wymowie (!) rozpoczynają się od spółgłoski.
(np.: a university, a girl, a dog)
Natomiast słówko "an" stawiamy, gdy słówko po nim w wymowie (!) rozpoczyna się od samogłoski.
(np.: an elephant, an hour)

Pamiętaj o ważnej zasadzie, że angielskie słówka pisze się inaczej i czyta się inaczej!